எழுத்தாளர்: சுப்புலட்சுமி சந்திரமௌலி அப்பா நாமளும் அந்த பலூனில் போகலாமா என்று ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் செல்வி தன் தந்தை நடேசனிடம்…
எழுத்தாளர்: அருள்மொழி மணவாளன் ஒரு வாரம் கிடைத்த விடுமுறையை கொண்டாட நண்பர்கள் ஐவரும் சேர்ந்து முடிவு செய்தனர். ஒருவன் ஊட்டி என்க, ஒருவன் கொடைக்கானல் என்றான்.…
ஆழ்கடலில் தேடி எடுப்பதுஎன்னவோ நன் முத்துக்கள்தான்… ஆனால் அது ஒரு நாள் கூட நல்லவர் கை சேருவது இல்லை… இது போல…
தினமும் விடியலை உணர்த்தியஆடி ஓடி களைத்து போனநாட்டுக்கோழி உண்டிக்குதன்னை ஒப்புவித்தது…ஆம்…தன் உயிர் இழையவெளிப்புற உறையைகளைந்து நீராடிசருமத்தில் கீரலிட்டுசிட்ரஸ் சாற்றினையும்காஷ்மீர் செம்மிளகாய்மஞ்சள் பொடியையும்சுவைக்கு…
நான் சைவம் என்றான்நான் உயிர்களை நேசிப்பவன் என்றான்.நான் மிருகங்களை வதைக்காதவன் என்றான்.உயிரை கொன்று தின்பது நியாயமா என்றா…. மசாலா தடவிமொறுகலாக சுடப்பட்டகோழி…
யார் சொன்னது கடல் அலைகளில் ஆர்ப்பரிப்பு இசை என்று … யார் சொன்னது காற்றின் சந்தம் இசை என்று… யார் சொன்னது…
பாரதி இருந்திருந்தால்கொத்தித் திரியுமந்தக் கோழிஅதைக் குருமா செய்யாதே பாப்பாபாலை பொழிந்து தரும் பசுநெல்லு வயலில் உழுது வரும் மாடுஇவைகளை அடித்துபுசிக்கலாமா பாப்பாவண்டி…
யார் காலையும்பிடிக்க மாட்டேன்என்று தர்க்கம் பேசிய தலைக்கனம்மிக்கவர்களையும் … தன் உயிரைதியாகம் செய்தாவது … தலை குனிந்துதன் காலை பிடிக்க ……
வஞ்சி அவள் கால் கொலுசில்என் மனம் சிக்கி கொண்டது… அவள் கொலுசொலி தான் நான் தினம் கேட்கும் இனிய பூபாளம்… (…
எனக்கு பிடிக்காதது…மாமிசம்…என் உயிர் நண்பனுக்காகமுதல் முறையாகசாப்பிட்டேன்…!!!எனக்குபிடித்து போனது…! (கவிதைகள் யாவும் போட்டிக்கு எழுதப்பட்டவை. அது எவ்வித மாற்றமும் இன்றி பதிவிடப்படுகிறது.)