கண் நோக்கி காதல் புரிந்த நீ,உன் இதய வாயிலை மட்டும் திறவாமல் போனதேன்?காத்திருந்து பூத்து போனதே என் விழியிரண்டும்.பச்சை போர்த்திய புல்வெலிதனில்…
ஆறடி அழகனே… எத்தனை தான் நீஉன் இதயத்தைஇரும்புக்கதவிட்டுநுழைவாயில் வைத்துமூடி வைத்தாலும்… என் காதல் காற்றாய் மாறிஉன்னோடு கலந்திடும்என்பதை அறிந்து கொள்ளடா திமிரழகா…..…
வசதி படைத்தோர்க்குசட்டென திறக்கும் நுழைவாயில் ..! வறுமையில் வாடுபவர்களுக்குதிறக்காத நுழைவாயில் .! நாய்களும் விரட்டிடுமேநுழைவாயிலில்நலிந்தோரைக் கண்டால் ..! நுழைவாயில் வரை வந்துஉபசரிக்கும்…
கதவைத் தாழிட்டாலும்கதவைத் தாண்டிமனம் உன்னிடம்மறக்க முடியவில்லைகண்ணே..! கதவைத்கடந்து வரும்காதல் புரியவில்லையா?காலம் மாறினாலும்காதல் மாறாதுகாத்திருக்கிறேன் அந்தகதவு திறக்கும்வரை. ருக்மணி வெங்கட்ராமன்
திறந்திடுவாயோ திறவா கதவே இரும்பு கதவினும் இறுகிய இதயமே இதயத்தின் வாசலிலே இறைஞ்சியே நிற்கின்றேனே இரவெது பகலெது பாராது நிற்கின்றேனே இரக்கமிகு…
பெரியபங்களா..பெரியகேட்வாச் மேன்சிலநாய்கள்…எல்லாம்யாருக்கு ஆசை. ? ஆர் சத்திய நாராயணன்
காவல்காரன் அனுமதியோடுவாயிற் கதவைத் திறந்துகுரைக்கும் நாய்களைக் கடந்துஅவள் தந்தைக்கு பதில் அளித்துகடைசியாக அவளைச் சந்திக்கஅவள் மனக் கதவை மூடிவிடமனக் கதவு திறக்க…
நுழைவாயில்..!இவ்வளவு பெரியநுழைவாயில்பணக்காரனுக்குமட்டுமேசொந்தமாகஇருக்க வேண்டும்..! ஆர் சத்திய நாராயணன்.
வனம் நாம் நலமாகதினம் வாழ உதவும்பணம் தேடா நண்பன்வனத்தின் உள்ளேசினமின்றி நடமாடும்குணமான மிருகங்கள்இந்த வனத்தினையும்சொந்தமில்லா மிருகங்களையும் மனிதன் என்றகள்வனிடமிருந்துசொல்லாமல் காக்கவெல்லாமல் போடப்பட்டகல்லில்லா…
உன் இதயம் என்னஇரும்பு கேட்டா?கரும்பாய் பேசினாலும்திறப்பதில்லைகல்லை ஒரு போதும்தண்ணீரால் கரைக்க முடியாது என்பதைஎன் மரமண்டைகடைசிவரை உணர்ந்து கொள்ளவே இல்லை! -லி.நௌஷாத் கான்-