அன்று அடுப்பு எரிக்கநன்று என தேடினர்இன்றும் துணிகளைத் தேய்க்கஎன்றும் தேவையானதேடி வாங்கும் தொழிலாளிஉன்னை பல ஆண்டுகண்காணாமல் பூமியில்புதைத்து பின் வெளியில் சிதைக்காமல்…
மழலைத் தவளையை கயலென களித்தேன்கயலில்லை தலைபிரட்டை என தவித்தேன்தவளை அச்சத்தில் கவலையில் இருப்பேன்சத்தம் என்றாலோ தாய் மடி தேடி தவிப்பேன் இளமையில்…
வண்ணங்கள் பல கூடிகாட்சிக்கு விருந்தாய்…பஞ்சுப் பொதியாய்…மெத்தென்று இதயம்தீண்டும் உன்அணைப்பே சுகம்தான்….உயிரில்லா நீதரும் இதம்….உயிர்ப்பைக் கூட்டுமேநிதம் நிதம்….. நாபா.மீரா
குழந்தையாய் தவக்களைவளர்ந்தால் தவளை….தவ்வித் தவ்விஓடும் அழகு…நுணலும் தன்வாயால் கெடுமாம்….சத்தம் தவிர்க்கநித்தமும் நிம்மதியே!அனைவருக்கும்பொருந்தும்… நாபா.மீரா
தவளை!தரையிலும் நீரிலும் இருக்கும் பிராணி!நீச்சலில் என்ன தவளைக்கா நீச்சலா என்ற கிண்டல் கேட்காத நபர் இல்லை உலகில்!இதன் சத்தமே இதன் இருப்பிடத்தைக்காட்டும்…
பரந்த இலைப் படகிலிருந்துபாய்ந்து தாவிய பச்சைத்தவளைகாற்றின் கருணை வேண்டிகடையிலையில் காத்துக்கிடந்தஇரட்டை நீர்த் திவலைகளைஆற்றின் அணைப்பிற்குள்சங்கமமாக்கி மகிழ்கிறது! புனிதா பார்த்திபன்
கான்கிரீட் காட்டுக்குள்ளேகாற்றிர்க்கு இடம் ஏது?பணம் கொடுத்து மூச்சுக் காற்று வாங்க கற்றுக்கொண்ட, இழந்த தலைமுறைக்கு இயற்கை காற்று ஏது?அரசாங்கம் தந்த குட்டி…
அழும் குழந்தைக்கு அன்னையவள்!தாயின் உணர்வைக்கொடுத்து மழலையை மகிழ்வித்த தேவதை!தகப்பனுக்கு அவசரகால தூதவள்!பிஞ்சுக் குழவிகளுக்கு என்றென்றும் வரப்பிரசாதியவள்…இப்படிக்குசுஜாதா
உடல் நலத்திற்கு உகந்தது அல்லஅனல் வீசும்மின்விசிறி காற்று மட்டுமல்லகனல் வீசிடும்-உன்மின்சார பார்வையும் தான்! -லி.நௌஷாத் கான்-
கடினம் தான்மலையேறுவது அல்லஅவள் நினைவுகளைமனதிலிருந்து இறக்குவது! -லி.நௌஷாத் கான்-