பார், எழுது போட்டிக் கதை: ஒளியின் கிறிஸ்மஸ் பயணம்

எழுத்தாளர்: இ.டி.ஹேமமாலினி (படம் 2)

பனி படர்ந்த அந்த அழகிய குளிர்காலத்தின் கிறிஸ்மஸ் இரவு நேரம் அது; உலகமே அமைதியாகவும் அமைதியற்ற பல எதிர்பார்ப்புகளுடனும் உறங்கத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. வானம் முழுவதும் நட்சத்திரங்கள் கண் சிமிட்டிக் கொண்டிருக்க, குளிர் காற்று மெல்ல வீசி, மரங்களின் இலைகளைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு வீட்டின் ஜன்னலிலும் சின்னச் சின்ன வண்ண விளக்குகள் எரிந்து, அந்த இரவுக்கு ஒரு தேவதைக் கதையின் அழகைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தன.

தொலைதூரக் கடலின் அலைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டிபோட்டுக் கொண்டு வந்து கடற்கரை மணலில் முத்தமிட்டுச் சென்றன; அந்த மோதலில் எழும் சத்தம் ஒரு விசித்திரமான இசையைப் போல அந்த இரவின் மௌனத்தைக் கலைத்தது. கடலின் அந்த இசைக்கு ஏற்ப, நண்டுகள் மணலில் விளையாடிக் கொண்டிருக்க, தொலைவில் ஒரு படகு மெல்ல அசைந்து கொண்டிருந்தது.

கடற்கரையின் மணல் பரப்பில் ஆங்காங்கே சிதறிக்கிடந்த சிறிய, கூழாங்கற்களுக்கு நடுவே ஒரு விசித்திரமான பரிசுப்பொருள் தனித்து நின்றது; அது படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள பிரகாசமான, புன்னகைக்கும் நட்சத்திர வடிவிலான விளக்கு ஆகும். மெல்லிய, ஒளி ஊடுருவக்கூடிய தூசு போன்ற துணியால் செய்யப்பட்ட பைக்குள், சிறிய எல்.இ.டி  மின்மினி விளக்குகள் பின்னிக் கொள்ள, அதன் நடுவே அந்தச் சிரிக்கும் மஞ்சள் நிற நட்சத்திரம் அழகாக ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. அதன் புன்னகை, பார்ப்பவர்களின் மனதில் உடனே ஒரு அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் கொண்டு வந்தது.

அது வெறும் ஒளியைத் தரும் சாதனம் அல்ல, மாறாக இருண்ட காலங்களில் மனிதர்களின் மனதை ஆசுவாசப்படுத்தும் ஒரு தூதுவனாக அங்கே நின்றிருந்தது. வெகு தொலைவில் உள்ள விண்வெளியின் கோடிட்ட விளிம்புகளிலிருந்து பூமிக்கு வந்திறங்கிய அந்தச் சின்னஞ்சிறு நட்சத்திரம், வானத்திலிருந்து நழுவி விழுந்து பல நாட்கள் கடந்திருந்தாலும் தன் ஒளியை ஒரு துளியும் இழக்கவில்லை. அதன் பயணம் நீண்டதாக இருந்தாலும், அதன் நோக்கம் மிகத் தெளிவானது – யாரோ ஒருவரின் தனிமையைப் போக்குவது, யாரோ ஒருவரின் கண்ணீரைத் துடைப்பது.

நகரத்தின் பரபரப்பான தெருக்களிலிருந்து ஒதுங்கி, இந்த அமைதியான கடற்கரைக்கு எவரும் வராத நேரத்தில், அந்த நட்சத்திரம் தன் சொந்தக் கதையை அந்த இரவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தது. பின்னணியில் மின்னிக் கொண்டிருக்கும் தொலைதூர நகரத்தின் பிரம்மாண்டமான மின் விளக்குகளின் வெளிச்சம் அந்த இரவுக்கு ஒரு செயற்கையான அழகைத் தந்தாலும், இந்த இயற்கை மணலில் இருக்கும் நட்சத்திரத்தின் ஒளியோ தனித்துவமான அரவணைப்பைக் கொடுத்தது. நகரத்து விளக்குகள் கண்ணைக் கூச வைக்கும், ஆனால் இந்தச் சிறிய நட்சத்திரத்தின் ஒளி இதயத்தை வருடும்.

கிறிஸ்மஸ் பண்டிகையின் உண்மையான அர்த்தம் என்னவென்பதை இந்த உலகம் மறந்துவிட்டதாக அந்த நட்சத்திரம் ஏங்கிக் கொண்டிருந்தது; கடைகளின் விளம்பரங்கள், ஆடம்பரப் பரிசுகள் மற்றும் ஆரவாரமான கொண்டாட்டங்களுக்கு நடுவே எளிய மனிதர்களின் உண்மையான அன்பு பின்திணிந்து போயிருப்பதை அது உணர்ந்தது. மக்கள் விலையுயர்ந்த பரிசுகளைத் தேடி ஓடுகிறார்கள், ஆனால் ஒரு சிறிய புன்னகையும், ஒரு அன்பான வார்த்தையும் தான் மிகப்பெரிய பரிசு என்பதை மறந்து விடுகிறார்கள் என்று அது வருத்தப்பட்டது. இந்தச் சிறிய வெளிச்சம் அந்தத் தனிமையான கடற்கரையை அலங்கரிப்பது மட்டுமல்லாமல், அந்த ஆண்டின் மிகச் சிறந்த கிறிஸ்மஸ் இரவாக அதை மாற்றிக் காட்டியது.

அப்போது, அந்தக் கடற்கரையின் மணற்பாதையில் தற்செயலாக நடந்து வந்த ஒரு சிறுவன் அந்தக் காட்சியைக் கண்டு வியந்து நின்றான்; அவனது கண்கள் அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரத்தின் முகத்தில் நிலைத்து நின்றன. அவன் பெயர் ஆதவன். வாழ்க்கையின் பல கடினமான சூழ்நிலைகளால் சோர்ந்துபோயிருந்த அவனது குடும்பத்திற்கு இந்த ஆண்டு கிறிஸ்மஸ் எப்படி இருக்கப் போகிறது என்ற கவலை அவனது பிஞ்சு நெஞ்சில் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்தது. அவனது அப்பா வேலை இல்லாமல் கஷ்டப்படுவதையும், அம்மா வீட்டுச் செலவுகளுக்காகத் தவிப்பதையும் பார்த்து, இந்த முறை கிறிஸ்மஸ் தாத்தா வருவாரா என்று அவன் மனதுக்குள் ஏங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

ஆனால், அந்தப் பைக்குள் ஒளிரும் புன்னகைக்கும் நட்சத்திரம் அவனது முகத்தில் ஒரு எதிர்பாராத மகிழ்ச்சியையும் நம்பிக்கையையும் கொண்டுவந்து சேர்த்தது; அந்தச் சிறுவன் மெல்ல நடந்து சென்று அந்தப் பரிசைத் தன் கைகளில் ஏந்திக் கொண்டான். அது குளிர்ந்த மணலில் கிடந்தாலும், அதன் உள்ளே இருந்த விளக்குகளின் வெதுவெதுப்பான வெளிச்சம் அவனது விரல் நுனிகள் வழியாக அவனது இதயத்திற்குள் பாய்ந்தது. அந்த நொடி, அவனது குளிர் அனைத்தும் மறைந்து, ஒரு இதமான அரவணைப்பு அவனைச் சூழ்ந்தது போல் உணர்ந்தான்.

“அட, கிறிஸ்மஸ் தாத்தா எனக்காக அனுப்பிய நட்சத்திரம் இதுதானா?” என்று அவனது மழலைக்குரல் அந்த இரவின் காற்றில் மென்மையாக முணுமுணுத்தது; அந்த நிமிடம் அவனுக்கு உலகமே பெரிதாகத் தெரிந்தது.

அந்த நட்சத்திரத்தைப் பார்க்கப் பார்க்க ஆதவனுக்குத் தன் சிறு வயதில் அம்மா சொன்ன கதைகள் எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தன.

கிறிஸ்மஸ் தாத்தா வானத்தில் இருந்து குழந்தைகளுக்காகப் பரிசுகளைக் கொண்டு வருவார் என்று அம்மா சொல்லுவாள்.

அப்போதெல்லாம் அவன் நம்பாமல் சிரிப்பான். ஆனால் இன்று இந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரத்தை நேரில் பார்த்ததும், அம்மா சொன்னது அத்தனையும் உண்மை என்று அவனுக்குத் தோன்றியது.

அவனது கண்களில் இருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வழிந்தது. கடல் காற்று அவனது முகத்தை வருட, அந்த நட்சத்திரத்தின் வெளிச்சம் அவனது கண்ணீரைத் துடைப்பது போல் இருந்தது.

அவன் மனதில் இருந்த பயம், கவலை, தனிமை அனைத்தும் அந்த ஒரு நொடியில் மாயமாய் மறைந்து போனது. இனி எந்தக் கஷ்டம் வந்தாலும், இந்த நட்சத்திரம் தன்னோடு இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை அவனுக்கு வந்தது.

அந்த நம்பிக்கை தான் அவனுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய கிறிஸ்மஸ் பரிசு. அவன் அந்த நட்சத்திரத்தை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிக் கொண்டான். அந்த அரவணைப்பில், வானத்தில் இருக்கும் ஆயிரம் நட்சத்திரங்களும் சேர்ந்து அவனை வாழ்த்துவது போல் அவனுக்குத் தோன்றியது.
அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரத்தின் கண்கள் அவனிடம் ஏதோ ரகசியத்தைச் சொல்வது போல இருந்தது; இருண்ட வானத்தில் ஆயிரம் நட்சத்திரங்கள் இருந்தாலும், அருகில் இருக்கும் இந்த ஒரு சிறிய நட்சத்திரம் தரும் ஆறுதல் எதற்கும் ஈடாகாது என்பதை உணர்ந்தான்.

அந்தக் கடற்கரை மணலில் அவர்கள் இருவரும் நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப்போன்ற ஒரு மாயை நிலவியது; அலைகள் வந்து அந்தச் சிறுவனின் கால்களை நனைத்துச் சென்றபோதும், அவனது கவனம் அந்த ஒளியை விட்டு விலகவே இல்லை. அவன் தன் மனதில் இருந்த கவலைகள், ஆசைகள், கனவுகள் அனைத்தையும் அந்த நட்சத்திரத்திடம் சொல்வது போல் இருந்தது. கிறிஸ்மஸின் தூதுவனாக அந்த நட்சத்திரம் அங்கே வந்து சேர்ந்ததற்குக் காரணம் அந்தச் சிறுவனின் தனிமையைப் போக்கத்தான் என்பதுபோல அந்தச் சூழல் அமைந்திருந்தது.

அந்த இரவின் குளிர்காற்று வீச வீச, அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரத்தின் வெளிச்சம் மேலும் மேலும் பிரகாசமாக மாறியது; பைக்குள் அமைக்கப்பட்டிருந்த சிறிய கற்கள் அந்த ஒளியை வெவ்வேறு திசைகளில் சிதறடித்து ஒரு வைர மாளிகை போலக் காட்டின. அந்த ஒளி மணலில் விழுந்து, சின்னச் சின்ன வைரத் துண்டுகள் போல் மின்னின. ஊரே உறங்கிக் கொண்டிருக்க, அந்தச் சிறுவனும் அவனது புதிய நண்பனுமான அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரமும் அந்த கிறிஸ்மஸ் இரவின் மௌனத்தைக் கூட்டாகக் கொண்டாடின.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, ஆதவன் அந்த நட்சத்திரத்தை மார்போடு அணைத்துக் கொண்டு வீட்டை நோக்கி நடந்தான்.
அந்த வெளிச்சத்தில் அவனது முகம் இன்னும் அழகாக மின்னியது. அவனது சிரிப்பில் கடலும், வானமும், காற்றும் சேர்ந்து மகிழ்ந்தது போல் இருந்தது.

வழி நெடுகிலும், அந்த நட்சத்திரத்தின் வெளிச்சம் அவனுக்கு வழிகாட்டியது. வீட்டிற்குச் சென்றதும், அவன் தன் அம்மாவிடம் இந்த அதிசயத்தைச் சொல்ல வேண்டும் என்று துடித்தான். ஆனால் அந்த நட்சத்திரம் அவனிடம், “உன் அன்பு தான் உண்மையான வெளிச்சம்” என்று சொல்வது போல் மெல்ல கண் சிமிட்டியது.

மறுநாள் காலை விடிந்தபோது, அந்தச் சிறுவன் தன் தாயிடம் அந்த அதிசயக் கதையைக் கூற ஓடினான்; ஆனால் அவன் திரும்பி வந்து பார்த்தபோது அந்த இடத்தில் அந்தப் பரிசுப்பொருள் இருக்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவனது வீட்டின் ஜன்னல் ஓரத்தில் அதே போன்றதொரு மெல்லிய வெளிச்சம் அவனுக்காகக் காத்திருந்தது; அது கனவா நனவா என்று அவனால் பிரித்துப் பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் அந்த வெளிச்சத்தைப் பார்த்ததும் அவன் முகத்தில் ஒரு பெரிய புன்னகை மலர்ந்தது.

அன்று அவர்கள் வீட்டில் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டம் எளிமையாக இருந்தாலும், அன்பு நிறைந்ததாக இருந்தது. அம்மா செய்த சிறிய கேக், அப்பாவின் அரவணைப்பு, ஆதவனின் சிரிப்பு – இவை அனைத்தும் சேர்ந்து அந்த வீட்டை ஒரு சொர்க்கமாக மாற்றியது. அந்தச் சிறிய நட்சத்திரம் அவர்கள் வீட்டை விட்டுப் போகவில்லை, அவர்கள் இதயத்திலேயே தங்கிவிட்டது.

இருப்பினும், அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரம் அவனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த பாடம் வாழ்நாள் முழுவதும் அவனுடன் தொடர்ந்தது; அதாவது, வாழ்க்கையின் எத்தகைய இருண்ட காலத்திலும் ஒரு சிறிய புன்னகையும் நம்பிக்கையும் இருந்தால் எத்தகைய இருட்டையும் எளிதில் வென்றுவிடலாம் என்பதே அதுவாகும்.

அந்தக் கிறிஸ்மஸ் திருநாள் அந்தச் சிறுவனின் குடும்பத்திற்கு ஒரு மறக்க முடியாத திருநாளாக மாறியதுடன், அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரத்தின் பயணம் என்றென்றும் மனிதர்களின் இதயங்களில் தொடர்ந்து ஒளிரத் தொடங்கியது.

ஒவ்வொரு கிறிஸ்மஸ் இரவிலும், ஆதவன் வானத்தைப் பார்க்கும் போது, அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரம் அவனைப் பார்த்து சிரிப்பது போலவே தோன்றும். அந்த ஒளி ஒருபோதும் அணையாது, ஏனென்றால் அது வானத்தில் இல்லை, அவன் இதயத்தில் இருக்கிறது.

இந்த ஒளி என்றென்றும் அணையாமல் ஒளிர்ந்து கொண்டே இருக்கும்.

அந்தக் கிறிஸ்மஸ் இரவு ஆதவனுக்கு ஒரு பாடத்தைக் கற்றுக் கொடுத்தது. விலையுயர்ந்த பரிசுகளை விட, அன்பான ஒரு புன்னகையும், உண்மையான ஒரு அரவணைப்பும் தான் மிகப்பெரியது என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.

அந்த இரவின் நினைவுகள் ஆதவனின் மனதில் என்றும் மறையாமல் இருந்தது. ஒவ்வொரு கிறிஸ்மஸ் வரும்போதும், அந்தச் சிரிக்கும் நட்சத்திரத்தின் புன்னகை அவன் முகத்தில் மீண்டும் மலரும்.

அதுவே அவனது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சந்தோஷம்.
அந்த ஒளியும் அன்பும் என்றென்றும் அவனோடு இருந்தது.

சுபம்!

இப்போட்டியில் கலந்துக்கொள்ள இந்த லிங்கை கிளிக் செய்யவும்.