டிசம்பர்

எழுதியவர்: புனிதா பார்த்திபன் மெய் எழுத்து வார்த்தை: பேரன்பு/ன் நீண்ட ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தோழியைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. வயதானால் வனப்புகுறையும் என்பர்.…

தூக்கி எறிந்து பார்த்தனர் பறந்தேன்உதைத்து தள்ளி சென்றனர்ஓடினேன்தூக்கி அடிக்க செய்தனர்துள்ளினேன்உருட்டி உருட்டி விட்டனர்உருண்டேன் என் நிலை மாறவில்லை கூறியது பந்து!!! கவிஞர்…

வேகப்பந்து போல் வேகமாய் என்னுள் வந்தாய் சுழல் பந்து போல் என்னுள் சுழலுகின்றாய் வாலிபால் போல உன்னை நோக்கி நான் வந்தேன்…

எழுதியவர்: புனிதா பார்த்திபன் மெய் எழுத்து வார்த்தை: ஆயுதம்/ம் இன்சூரன்ஸ் அலுவலகத்திற்கு வந்த இடத்தில் இரண்டு மணிநேரம் காத்திருக்கவேண்டிய சூழ்நிலையாகிவிட, “நீ…

இந்த பிறவிக்கு நான் அழுதேனா?இப்படியொரு வாழ்வை நான் கேட்டேனா?போகிற, வருகிறவனெல்லாம்அடிக்கிறான், உதைக்கிறான் …பொழுதுபோக்கு என்று சொல்லி வதைக்கிறான்என்னை விட்டுடுங்கஎன்றது பந்து. “சோழா…

எழுதியவர்: புனிதா பார்த்திபன் மெய் எழுத்து வார்த்தை: மதிப்பு/ப் பள்ளியிலிருந்து வந்ததிலிருந்தே எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் வசந்தின் முகம் ஏதோயோசனையில் இருந்தது.“என்ன…

எழுதியவர்: புனிதா பார்த்திபன் மெய் எழுத்து வார்த்தை: மனநிம்மதி/ம் மொட்டை மாடியில் தென்றல் வருட, பறவைகள் வரிசையமைத்து அழகாய் வீடுதிரும்பும் காட்சியைக்…

இமைகளின் மெல்லிய வருடலில்இளைப்பாறும் நிசப்த இரவில்துயில் வழி உள்நுழையும்ரகசிய கனவுகள் வழியேமனதை நெருங்குகிறாள் மாது..விழிகளை மலர்த்தினேன்.., கண்ணீர்உப்புக் கோடாய் வழிந்ததுதித்தித்த கனவுகள்…

எழுதியவர்: புனிதா பார்த்திபன் மெய் எழுத்து வார்த்தை: நெஞ்சுரம்/ஞ் நன்றாக இருந்த நண்பன்,தொழிலை இழந்து நொடித்துப்போய் விட்டதாய்கேள்விப்பட்டபோது மனம் தவித்துப்போனது.வருமானமின்றி வறுமையில்…

உப்பிட்டவரை உள்ளவு நினை என்றனர் அன்றுநினைக்கின்றனர்உணவு உள்ளவரை இன்று கவிஞர் வாசவி சாமிநாதன்