படம் பார்த்து கவி: வனத்தின்

வனத்தின் ஆழத்தில், அமைதியின் மடியில்,
ஒரு மரம் சொன்ன கவிதை, பசையின் வழியே.
பொன் திரவம் கசிந்தது, காலத்தின் சாட்சி,
அதிலிருந்து மலர்ந்தாள், நடனத்தின் தேவதை.
ஒவ்வொரு துளியும் ஒரு யுகத்தின் கதை,
ஒவ்வொரு அசைவும் இயற்கையின் நாட்டியம்.
வேர்களின் பிணைப்பில், வானின் விரிப்பில்,
உருவானாள் அவள், அழகின் உயிரோட்டம்.
காற்று அவள் கூந்தல், கிளைகள் அவள் கைகள்,
பசையின் பளபளப்பு, அவளின் மேனி.
துள்ளும் ஒவ்வொரு அடியும், தளிர்விடும் ஆசை,
வன தேவதையின் ஆனந்த கீதம் அவள் நடனம்.
காலங்கள் கடந்தாலும், அழியாத காவியம்,
மரத்தின் மௌனமும், நடனத்தின் ஒலியும்.
அழகின் சிகரம், கலையின் உயிர்ப்பு,
நித்தியமானவள் அவள், இயற்கையின் கொடை.

இ.டி.ஹேமமாலினி