மலையோரம் இரயில் வண்டிமெதுவாக அது ஓடும்புகைவண்டி உருவாக்கும்புகை யெல்லாம் மலையாகும்இரயில் ஓடும் வழி மீதுதலை வைத்து படுத்துத் தான்தாய்மொழியாம் தமிழ் மொழியைஅழியாமல்…

மலையடிவாரத்தில் தடக் தடக் எனதண்டவாளத்தில் உருண்டு பின்னே ரயில் வர முன்னே வந்து வேகமாய்வளி மண்டலத்தில் ஊடே புகுந்து கலந்திடும் புகை…

ரோஜாக்களில் பன்னீர் துளி வடிகின்றதே அது என்ன தேன்? அதுவல்லவோ பருகாத தேன், அதை இன்னும் நீ பருகாததேன்? அதற்காகத் தான்…

கருப்பு பியானோவின் மீது,தீயின் நிறம் கொண்ட சிகப்பு ரோஜா ஒன்று.அதன் மெல்லிய இதழ்களில்ஏதோ ஒரு ரகசியத்தை ஒளித்து வைத்திருக்கிறது.அந்த கருப்பு நிறத்தின்…

கருப்பு நிற பியானோவில்… சிகப்பு நிற ரோஜா ஒன்று … பாவையின் ஆரல் போன்றுஅழகிய தோற்றம் கொண்டு…மலரின் மேல் சிறு  பனித்துளிகள்……

அன்பை உணர்த்தும் இதயத்தின் குறியீடு தாங்கிய நிறம் சிகப்பு காதல் தூதுவனாம் ரோஜாவின் நிறமும் அதுவே !உடலின் கண் பாயும் குருதி…

ரோஜா இதல் விரலாலேதேன் இசை சிந்தும்மோகன ராகம் இசைத்தால்தோனி ராகம் தானேஎன் காதில் கேட்குதுகண்ணில் நீரை வார்க்குதுபூக்களும் கண்ணீர் சிந்தும்புது இசை…

வெள்ளை மல்லிகைமுல்லை சாதிமல்லிமங்கள மஞ்சள்சாமந்தி தாழம்பூவெண் மஞ்சள்சிவப்பெனப் பலவண்ணரோஜாக்கள்…கோடி மலர்களும்கொண்டாடும் என்கறுப்பு ரோஜாகருவாய் வந்தானே……கவலைக்  களைந்தானே….. நா.பத்மாவதி

கருஞ்சிவப்பு நிற சாய்வு  இருக்கை மென்மை தோளில்,சாய்ந்திருக்கிறது கம்பீர நடை ஊன்றுகோல்.வெள்ளி முனையின் வனப்பான கைப்பிடி,காலத்தின் சாட்சி, கலைநயத்தின் முடி.நடை ஊன்றுகோல்…

முதுமையின் துணைவன்…வலிமையான தோழன்…பழமை, புதுமைக்கிடையே கம்பீரம் காட்டுபவன்…கலை நயத்தில் மின்னுபவன்… வெள்ளி  மகுடத்தை சூட்டிக்கொண்டவன்…நடைக்கு துணையாய் தோள் கொடுப்பான்…கடந்த கால நினைவுகளை…

நான் இருக்கிறேன் உனக்கு எனமுதுமையின் காவலனாய் தலைநிமிர்ந்து நிற்கும் கைத்தடி…ஏதோ ஓர் பாரம் நெஞ்சில்….உயிரில்லாத் தடிகொடுக்கும் நம்பிக்கை ஏன் உயிரும்உணர்வும் நிறைந்திட்ட…

அன்று ஐவிரல் அணைப்பிற்கு அன்னை விரல் பிடியாகஇன்று ஈரமற்ற கைத்தடியை இறுகப்பற்றுகிறேன்பற்றிய நொடியில் பலவீனம் கொல்கிறது மூன்று கால் முதியவனென முதல்…

தாரோ கார்டுகள் காற்றில் மிதந்தது…தங்கத் துகள்கள் சிதறிகிடந்தது…நடுவில் அந்தரங்கத்தில்  தொங்கும் தி பாபெஸ்…எதிர்காலத்தை கணிக்கும் மாயாஜால விளையாட்டு…சுய அறிவின் சின்னமாய்… தியானத்தின்…

சுற்றுலாப்பயணம்…..குளிரும் மலையுமாய் இணைந்திருக்கநெருப்பை சுமந்து ரயில்பயணிக்கபுகையோ. இயற்கைக்கு பகையாகபார்க்கும் கண்களுக்கு  விருந்தாககுளிர்பிரதேசத்தில் ஓர் பயணம்நீயும் நானுமாய் செல்லதேனிலவு எனும் பெயறதற்குநம் இருகுடும்பங்கள்…

இதழ்களின் குவியல் நீநிறங்களில் உன் குளியல்ஏந்திய  உடலது. காம்புஇறைவனிடத்தில் பக்தியாய் நீகுழலில்சூடிட அழகுக்குகழகானாய் நீ…..மணமக்கள் கையில் பூச்செண்டாகமலர்மாலையில் வாசம் தரும்மலராகஎத்தனை எத்தனை…

மூன்றாவது கால்…மனம் சொன்னதை சாப்பிட்டுகிடைத்த தனிமையை ருசித்துஎதிர்பார்ப்பு  ஏமாற்றினாலும் இடிந்திடாமல்சிரித்தபடி கடக்கும் முதுமைக்குமூன்று காலது எதற்கு??..பேரன் பேத்தியோ  பெற்றபிள்ளைகளோதுணையின்றி போனாள். என்னநம்…